เหรัยญหลวงหลวงปู่รอด วัดบางน้ำวน พิมพ์ พนมมือข้างเดียว (แจกวัดกลางบางแก้ว)

เหรียญหล่อหลวงปู่รอด วัดบางน้ำวน พิมพ์พนมมือ (แจกวัดกลางบางแก้ว)
​1. ลักษณะพุทธศิลป์และการพิมพ์ (Iconography & Molding)
​รูปทรง (Shape): ทรงสามเหลี่ยมหน้าจั่ว แบบ "พิมพ์ต้อ" (ฐานกว้างกว่าความสูงปกติเล็กน้อย) ให้ความรู้สึกมั่นคง ทรงพลังตามแบบฉบับศิลปะรัตนโกสินทร์ตอนปลายถึงกึ่งพุทธกาล
​องค์พระ (Figure): ปรากฏรูปจำลองพระพุทธองค์ในปางสมาธิ ประทับนั่งบนฐานเขียงชั้นเดียว จุดเด่นอยู่ที่การ "พนมมือถือดอกบัว" กลางหน้าอก มือมีความล่ำและนูนเด่นชัดเจน พระพักตร์ (หน้า) กลมมนแบบผลมะตูม ไร้รายละเอียดหูตาแต่ดูมีสง่าราศี
​ความตึงผิว (Surface Tension): พื้นผนังองค์พระมีความเรียบตึงสม่ำเสมอ ไม่ปรากฏรอยพรุนที่เกิดจากการ "ถอดพิมพ์" (Fake Casting) แสดงถึงการใช้แม่พิมพ์ตัวจริงในการผลิต
​2. วิเคราะห์วิทยากระแสโลหะ (Metallurgical Analysis)
​เนื้อหาโลหะ (Alloy Composition): เป็นเนื้อโลหะผสม หรือ "ขันลงหิน" ที่มีส่วนผสมของทองเหลืองและสำริด เมื่อผ่านกาลเวลานับร้อยปี เนื้อโลหะจะ "หมองแห้ง" ไม่วาวโรจน์
​ปฏิกิริยาชั้นผิว (Oxidation Patina):
​สนิมขุม (Deep Corrosion): ปรากฏคราบสีน้ำตาลเข้มและเขียวเข้ม (Cuprite & Malachite) แทรกตัวอยู่ในร่องซอกลึก เกาะกินจากเนื้อในสู่ผิวชั้นนอก
​พรายเงิน (Silver Hues): ในบางจุดปรากฏกระแสเงินจางๆ ที่เกิดจากการแยกตัวของส่วนผสมโลหะ (Segregation) ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันอายุความเก่าที่เครื่องสแกนสมัยใหม่จะตรวจพบความหนาแน่นที่แตกต่างกันตามจุดต่างๆ
​รอยหดตัว (Shrinkage): สังเกตเห็น "รอยย่น" ของผิวตามร่องแขนและใต้ฐาน ซึ่งเกิดจากการเซ็ตตัวของโลหะเหลวขณะเย็นตัวลงในเบ้าหล่อดินไทย
​3. ร่องรอยการผลิตโบราณ (Manufacturing Traces)
​รอยตะไบ (Tool Marks): บริเวณขอบข้างและใต้ฐาน มีรอยตะไบแต่งขอบที่ "เก่าและมน" (Aged Abrasions) ฟันตะไบไม่คมกริบเนื่องจากถูกสัมผัสและเกิดออกซิเดชันคลุมผิวมานาน
​คราบเบ้า (Casting Residue): ตามซอกแขนและมุมลึก ปรากฏคราบดินหุ่นหรือเศษไหม้ของเบ้าหล่อที่กลายเป็นส่วนหนึ่งของผิวพระไปแล้ว (Inseparable Residue