สมเด็จบางขุนพรหม พิมพ์เส้นด้าย

พระสมเด็จบางขุนพรหม พิมพ์เส้นด้าย
​1. อัตลักษณ์แห่งแม่พิมพ์ (Formalism & Identity)
​พระสมเด็จองค์นี้ปรากฏพุทธลักษณะใน "พิมพ์เส้นด้าย" ซึ่งเป็นหนึ่งในพิมพ์มาตรฐานที่ได้รับความนิยมสูงสุดของกรุวัดใหม่อมตรส (บางขุนพรหม) อัตลักษณ์ที่เด่นชัดคือเส้นสายที่ "เรียว เล็ก แต่คมชัด" ตลอดทั้งองค์
​พระเกศ: มีลักษณะแหลมพลิ้วยาวจรดซุ้ม แสดงถึงความอ่อนช้อย
​พระพักตร์: มีลักษณะกลมมนรับกับเส้นพระศอที่ปรากฏลางๆ
​วงแขน: ทิ้งโค้งเป็นรูปตัว U สอบแคบเข้าหาลำตัว เส้นลำแขนมีความสม่ำเสมอเหมือนเส้นด้ายที่วางวางพาดไว้อย่างประณีต
​ฐานทิพย์: ฐานทั้ง 3 ชั้น เป็นเส้นตรงขนานสม่ำเสมอ ปลายฐานตัดเฉียงเล็กน้อยตามสูตรแม่พิมพ์มาตรฐาน
​2. มิติของคราบกรุและกาลเวลา (The Patina of History)
​ในเชิงกายภาพ พระองค์นี้จัดอยู่ในกลุ่ม "พระกรุใหม่" (เปิดกรุอย่างเป็นทางการในปี พ.ศ. 2500) ซึ่งมีจุดพิจารณาที่สำคัญคือ:
​ชั้นดินขี้กรุ: ปรากฏคราบกรุคลุมแน่นทั่วทั้งองค์พระ มีความแห้งและแกร่ง ตัวคราบมีสีน้ำตาลอมเหลือง (สีน้ำตาลไหม้) สลับกับสีนวลของปูนฉาบเจดีย์
​การเซ็ตตัวของผิว: ใต้คราบกรุมีการทำปฏิกิริยาระหว่าง "ปูนเปลือกหอย" กับ "น้ำมันตังอิ้ว" จนเกิดเป็นชั้นผิวที่หนึกนุ่มแต่แกร่ง มีรอยปริแยกตามธรรมชาติ (Natural Cracks) ที่เกิดจากการหดตัวของมวลสารเมื่อผ่านกาลเวลากว่า 150 ปี
​รอยแยกด้านข้าง: รอยตัดขอบปรากฏร่องรอยการปริตามธรรมชาติ ไม่ราบเรียบจนเกินไป สะท้อนถึงเทคโนโลยีการสร้างพระในยุคโบราณ
​3. การวิเคราะห์มวลสารเชิงลึก (Material Analysis)
​จากการ "สแกน" สภาพผิวส่วนที่เปิดออก พบว่าเนื้อในมีความละเอียดสีขาวอมเหลือง ปรากฏจุดดำของมวลสารศักดิ์สิทธิ์และเม็ดทรายเสกเล็กน้อย คราบกรุมีการซึมลึกเข้าถึงชั้นผิวชั้นใน (Diffusion) ซึ่งเป็นลักษณะที่เลียนแบบได้ยากในพระทำเทียม
​สรุปคุณค่าเพื่อการสะสม
​พระสมเด็จบางขุนพรหม พิมพ์เส้นด้าย องค์นี้ ถือเป็น "องค์ครู" สำหรับการศึกษาเรื่อง "คราบกรุ" และ "ความคมของเส้นสาย" ได้เป็นอย่างดี พุทธคุณของพิมพ์เส้นด้ายนั้นโดดเด่นในด้านความราบรื่นในหน้าที่การงาน เปรียบเสมือนเส้นด้ายที่ร้อยเรียงกันอย่างไม่ขาดสาย